depresja-smutek

Depresja

Człowiek to najbardziej wrażliwa istota świata. Nikogo nie można zranić tak bardzo, jak człowieka – ani drzewa ani zwierzęcia.

Depresja należy do najczęściej występujących chorób. Leczenie psychoterapią porównywalne jest z leczeniem lekami. Przy ciężkich depresjach terapia musi być wspomagana lekami.

Rodzaje i przyczyny depresji

Jest wiele rodzajów depresji. Często źródłem depresji jest strata, która rani, stwarza pustkę. Straty wpisane są w ludzki rozwój, ważne jest, jak sobie z nimi radzimy (opuszczenie domu rodzinnego, strata rodziców, szkoły, pracy).

Są też złe straty, które zatrzymują bądź kaleczą proces dojrzewania. Często oczekiwania rodziców wobec dzieci są zbyt duże, wygórowane, wręcz nierealne. Dziecko nie może sobie z nimi poradzić. Unika potem ludzi, bo boi się, że nie sprosta wymaganiom. To zachowanie utrwala się i w życiu dorosłym przeszkadza w nawiązywaniu relacji, bądź też utrzymaniu relacji, związków.

Zachowania

Osoby takie boją się zranienia, izolują się, a to jeszcze bardziej pogłębia depresję. Najprostszy gest, radosny nastrój innych osób, może dotknąć kogoś takiego. Są jak odsłonięte ciało, bez żadnej osłony. Boją się zranień. Rośnie w nich wtedy lęk i głód więzi, intymności, bezpieczeństwa. To zaklęty krąg – im większa izolacja, tym większy lęk i im większy lęk, tym większa izolacja. Człowiek z jednej strony chce wyjść ze swojego stanu, ale z drugiej nie. Jest to jakby wyuczona bezradność. Często osoba taka ukrywa się za depresją.

Ludzie depresyjni ustawiają często całą rodzinę, wszystko jest podporządkowane depresji jednego z jej członków. Tacy ludzie mogą kierować całymi rodzinami, to jest też agresja, nie wyrażana wprost.

Im większa depresja, tym człowiek staje się w głębi siebie jak dziecko, nadmiernie siebie obwinia.

Skutki

W depresji zanika nadzieja, a ona potrzebna jest, aby żyć. Zdarza się, że lęk, paradoksalnie, prowadzi człowieka do największego bezpieczeństwa – do śmierci. To nieludzkie cierpienie, brak nadziei poszukiwanie w ten sposób ulgi.

W psychoterapii rozmawiamy o depresji, nazywamy to, co się przeżywa, obserwujemy w jakich okolicznościach życia pojawia się, jakie jest jej zadanie, o jakim problemie mówi, jak sobie z nią radzić.

Objawy

Objawy, które wskazują na depresję wg DSM-5, pomagają ją zdiagnozować:

– bezsenność i/lub nadmierna senność

– brak energii i/lub uczucie zmęczenia

– obniżony nastrój każdego dnia, przez większa cześć dnia

– trudności z odczuwaniem przyjemności

– myśli o śmierci

– nadmierne poczuci winy, bądź bezwartościowości

– pobudzenie psychoruchowe (potrząsanie nogą, wiercenie się, wykręcanie rąk, chodzenie tam i z powrotem) lub spowolnienie.

Pomoc

Jeśli widzisz powyższe objawy u siebie lub kogoś z bliskich – nie czekaj, reaguj! Skontaktuj się ze mną.

Literatura:

S. A. Rego; S. Fader: „Uwolnij się od depresji”

ks. K. Grzywocz: „W duchu i przyjaźni”

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *